Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010

blogger ...μόνος ψάχνει!

Άνθρωπο...

-που να βρίσκει ένα μέρος να παρκάρει το αυτοκίνητό του, το μέρος να είναι μπροστά σε ράμπα/διάβαση για καροτσάκια και να προτιμάει να μην το αφήσει εκεί αλλά να συνεχίσει να ψάχνει για άλλο ελεύθερο μέρος που να μην ενοχλεί κανέναν,
-που να χρησιμοποιεί συνέχεια το ευχαριστώ/παρακαλώ,
-που να μην προσπαθεί να "κλέψει" ασύρματο ίντερνετ, δορυφορικό σήμα, νερό, ρεύμα κοκ,

-που να μην νομίζει οτι το να βάλει tv/dvd στο αυτοκίνητό του είναι αναβάθμιση της ποιότητας ζωής του,
-που να μην βλέπει (και διασκεδάζει) στη tv εκπομπές τύπου x-factor, big-brother, top-model, fame story γιατί το καταλαβαίνει οτι είναι μπούρδες και δεν του προσφέρουν τίποτα,
-που να μην κοιτάζει τι ρούχα φοράω, τι αυτοκίνητο έχω, πόσο ακολουθώ/παρακολουθώ τα νέα gudgets, εάν το παιδί μου είναι όμορφο, κοντό, με μεγάλη μύτη και αν περπάτησε 6 ή 106 μηνών κ.ο.κ

-που να μην ζει για να δουλεύει αλλά να δουλεύει για να ζει,
-που να βρίζει τους πολιτικούς/δημοσιογράφους/
lifestyle τύπους και όταν τους δει ζωντανά μπροστά του να συνεχίζει να τους τα "χώνει" και όχι να τους σφίγγει το χέρι και να φωτογραφίζεται μαζί τους,
-που να βρίσκει παρατημένα σκουπίδια έξω από κάδους απορριμάτων και να σκύβει να τα πάρει να τα πετάξει ο ίδιος μέσα στο κάδο,

-που να μην χρησιμοποιεί την όποια δύναμη/αδυναμία/ιδιαιτερότητα/εξουσία του για να επιβληθεί ή να αποκομίσει κάποιο όφελος έναντι κάποιου άλλου,
-που να βλέπει οτι κάτι δεν πάει καλά ηθικά/δεοντολογικά/πολιτισμικά/κοινωνικά και να το λέει/επισημαίνει χωρίς να σκέφτεται το τι θα πει ο κόσμος,
-που να μπορεί να επιβληθεί με το λόγο του και όχι με βρισιές/ξύλο/απειλές (ενώ θα μπορούσε να το κάνει)
-που να νοιώθει τυχερός που γεννήθηκε και ζει,

-που να βοηθάει ηθικά/υλικά/ψυχικά το συνάνθρωπό του χωρίς να περιμένει ανταμοιβή (άμεση ή μελλοντική)
-που να καταλαβαίνει οτι οι θρησκείες/εκκλησίες είναι οτι και ο άγιος βασίλης,
-που να εκπέμπει ευγένεια, σεβασμό και ποιότητα χαρακτήρα στους άλλους,
-που να είναι ο ορισμός του ανθρώπου και να λειτουργεί βάσει του κοινού συμφέροντος και όχι βάσει του προσωπικού,

-που να συμπεριφέρεται σε έναν ανάπηρο άνθρωπο όπως θα συμπεριφέρονταν σε έναν "αρτιμελή/φυσιολογικό" άνθρωπο (π.χ εάν ανακαλύψει έναν ανάπηρο απατεώνα να αντιδράσει όπως θα αντιδρούσε σε έναν "αρτιμελή/φυσιολογικό" απατεώνα),
-που να μην "κρύβεται" μέσα στο πλήθος για να καλυφθεί ο ίδιος (π.χ σε έναν παιδότοπο που υποτίθεται οτι απαγορεύεται το κάπνισμα, να μην πει στον εαυτό του, έλα μωρέ αφού καπνίζουν οι άλλοι ας καπνίσω κι εγώ),
-που να προσφέρει τη θέση του στο λεωφορείο/τραμ/μετρό σε ανθρώπους που το έχουν πραγματικά ανάγκη και όχι (για λόγους καθωσπρεπισμού) σε όποιον είναι κάποια χρόνια μεγαλύτερός του,

-που να μην ενημερώνεται βλέποντας τις ειδήσεις (τις ποιες?) του star,
-που το μυαλό/νοημοσύνη του να αρνείται να ανοίξει την "πόρτα" σε άχρηστες/ασήμαντες πληροφορίες τύπου όλων των εκπομπών τηλεόρασης από τις 6 το πρωί μέχρι τις 11 το βράδυ
-που να έχει τη δύναμη (γιατί έτσι κατάντησε) να διαβάσει ΚΑΙ κανένα βιβλίο ή μπλογκ που πραγματικά θα του δώσει τροφή για σκέψη

Αλήθεια, υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι;
Που είναι κρυμμένοι/φοβισμένοι; (στη πραγματική ζωή εννοώ και όχι στη μπλογκόσφαιρα).
Που είσαι ρε συ; Εσένα ψάχνω...


Υ.Γ. Μιας και αναφέρθηκα σε τροφή για σκέψη και υπάρχει κάποιος που "πεινάει" η σκέψη του, ας ρίξει μια ματιά και σε αυτό το μπλογκ http://sunday-robin.blogspot.com (ο Ρομπέν των Κυριακών)...κάτι θα βρει να "τσιμπήσει"!

Burnout syndrom

Ένας στους 4 ιατρούς και ένας στους 3 ειδικευόμενους υποφέρει από επαγγελματική εξουθένωση (burnout) σύμφωνα με έρευνα διάρκειας 5 ετών που πραγματοποιήθηκε από το Εργαστήριο Υγιεινής της Ιατρικής Σχολής του Α.Π.Θ. και ολοκληρώθηκε το 2010.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, επαγγελματική εξουθένωση έχει το 25% των ειδικών ιατρών και το 33% των ειδικευομένων στα Νοσοκομεία, το 28% των φοιτητών ιατρικής, το 37% των νοσηλευτών καθώς και το 35% των εργαζομένων ...
στο ΕΚΑΒ.



Ειδικά, το 35% των ειδικευομένων και το 25% των νοσηλευτών εμφανίζουν αποπροσωποποίηση και κυνισμό που, συχνά, αγγίζει τα όρια της αντιδεοντολογικής συμπεριφοράς.



Το burnout προκαλεί χρήση αλκοόλ και ηρεμιστικών από ιατρούς, χρήση βίας στα νοσοκομεία, ιατρικά λάθη, παχυσαρκία, κατάθλιψη, ψυχοσωματικές παθήσεις καθώς και καρδιαγγειακές παθήσεις στους ιατρούς.



Το σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης πλήττει, κυρίως, ηλικίες 35 με 45 χρόνων, ανύπαντρων ιατρών και παντρεμένων γυναικών αλλά και όσους έχουν μεγαλύτερο ενθουσιασμό για τη δουλειά τους!



Χαρακτηρίζεται από τρία συμπτώματα: 1. Συναισθηματική/Πνευματική εξάντληση.

2. Αποπροσωποποίηση/κυνισμός.
Όταν ένας εργαζόμενος χάνει την επαφή με τον άνθρωπο. Π.χ. είναι η συχνή έκφραση που ακούγεται στα νοσοκομεία "έχω μία οξεία κοιλία στο 7" αντί "έχουμε την κυρία Μαρία που έχει οξεία κοιλία".

3. Μειωμένη αίσθηση επίτευξης. Η αίσθηση ότι, ό,τι και να κάνουμε δε μπορούμε να βελτιώσουμε τον τρόπο και τις συνθήκες εργασίας.



Το σύνδρομο σχετίζεται αποκλειστικά με την εργασία, είναι χρόνιο και όταν κάποιος το πάθει δεν επανέρχεται εύκολα χωρίς εξωτερική βοήθεια.

Στο ερώτημα τι προκαλεί το σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης στους ιατρούς και επαγγελματίες υγείας των Νοσοκομείων της Θεσσαλονίκης, οι έρευνες έδειξαν, ότι το burnout δε σχετίζεται με το πόσες ώρες εργάζεται κάποιος αλλά με το πόσο ικανοποιημένος είναι από την εργασία του αλλά και το πως είναι οργανωμένος ο εργασιακός του χώρος δηλαδή, στην προκειμένη περίπτωση, τα Νοσοκομεία.



Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη, από το Εργαστήριο Υγιεινής της Ιατρικής Σχολής του Α.Π.Θ., με επικεφαλής τη Λέκτορα Ιατρικής, Εύχαρι Παναγοπούλου.



Σε συνέχεια της έρευνας και προκειμένου να αντιμετωπιστούν ο συνέπειες του Συνδρόμου Επαγγελματικής Εξουθένωσης, η Ιατρική Σχολή του Α.Π.Θ. συντονίζει Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα, με τίτλο: "Βελτίωση της ποιότητας και της ασφάλειας στα νοσοκομεία: Οργάνωση νοσοκομείων, εξουθένωση των ιατρών και φροντίδα υγείας". Στόχος του προγράμματος είναι η καταγραφή των παραγόντων που σχετίζονται με την επαγγελματική εξουθένωση των νοσοκομειακών ιατρών και τον τρόπο που αυτή επιδρά στην ποιότητα και την ασφάλεια των υπηρεσιών υγείας.



Αύριο, Δευτέρα 25 και την Τρίτη 26 Ιανουαρίου 2010 στο Εργαστήριο Υγιεινής της Ιατρικής Σχολής Α.Π.Θ., θα πραγματοποιηθεί η πρώτη συντονιστική συνάντηση του προγράμματος. Στο έργο συμμετέχουν ως εταίροι πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα από την Αγγλία, την Πορτογαλία, την Κροατία, την Π.Γ.Δ.Μ., τη Βουλγαρία, την Τουρκία, την Ιρλανδία, τη Ρουμανία και την Ελλάδα.



Το ερευνητικό πρόγραμμα έχει διάρκεια 5 χρόνια, χρηματοδοτείται από το 7ο Ευρωπαϊκό Ερευνητικό Πλαίσιο. Το έργο θα οδηγήσει στο σχεδιασμό παρεμβάσεων μέσα από την ιατρική εκπαίδευση που προωθούν την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών στα νοσοκομεία.